مدتهاست که استفاده از کلمات زشت بین مردم ما باب شده. تا جایی که اگر از اونها استفاده نکنی، از زبانت می شنون و به جات به گوش دیگران می رسونن!!!!

در هر حال علت نوشتن این پست، لفظیه که بارها از گوش دانش آموزان دبیرستانی شنیدم و در میان اونها همه گیری زیادی پیدا کرده.

-: چطوری پسرم؟؟؟

نمی دونم شما این لفظ رو چقدر شنیدین؟ ولی من متاسفانه از زبان خیلی بچه دبیرستانی ها شنیدم که مثلا" ادعای رفاقت و نزدیکی زیادی با هم می کنند. خیلی راحت به هم می رسن و میگن: چطوری پسرم؟ بیا بابا رو بوس کن! یا وقیحانه تر در پی این صحبت هاشون حال مادر فرد مقابل رو می پرسن. گویا برای عده ای محبت و دوستی بیشتر، یعنی به کار بردن الفاظ زشت و نسبت دادن اون به دیگران. بدترین حالت هم اینه که همیشه در این نوع مراودات زشت، مادران و خواهران نجیب یکدیگر را منکوب می کنند و به زهرخندی یکدیگر را مهمان می کنند. خنده هایی که تن من شنونده رو به لرزه می اندازه. نمی دونم چه شد که نسل جوان ما به اینجاها داره می رسه.

 

پ ن : خیلی کار دارم. ببخشید نمی تونم دائم مثل قبل آپ کنم. چند روزی این پرکاری ادامه داره. اما دورخوانی هستم..