تنهایی سیمین ادبیات ایران بالاخره تمام شد...
پ ن : یادتان هست؟؟؟
پ ن: اگه دوست داشتین دورخوانی هشتم (شنبه بیست و هشتم اسفند) را دوباره بخوانید....
دورخوانی بیست و نهم : به یاد سیمین / جمعه ۲۶ اسفند ماه / ساعت ۱۰:۱۵ صبح / پارک طالقانی جنب کافی شاپ ورودی
من ورزشی نویس نیستم، ولی راستش درباره انتخابات اخیر فدراسیون فوتبال چیزهایی به نظرم رسید که بد نیست بنویسم شاید به درد ورزشی نویسها بخوره. البته اگه قبلا کسی جایی درباره ش فکر نکرده باشه و ننوشته باشه...
به نظرم در اینکه کفاشیان مدیر کارامدی نیست، هیچ شکی نیست. نتایج به بار امده در این ۴ سال به خوبی نشان میده که چه افت وحشتناکی در فوتبال داشتیم. به نظرم نحوه ورود کاندیداها به انتخابات نشان از نوعی سیاست ورزی پنهان داره که منو مجبور به نوشتن این چند خط کرد.
معرفی کاندیدای دولتی به نام قریب و جبهه گیری مطبوعات در این باره که صد البته به حق هم هست!، و مظلوم نمایی رئیس فعلی مبنی بر باقی ماندن در عرصه رقابت!!!، شاید نشان از نوعی محبوبیت زایی کاذب برای ایشان باشد. چیزی که در ذائقه ایرانی همیشه خوشایند بوده و مظلومیت های دروغین مورد اقبال قرار گرفته اند. در این بین می تواند این مورد سبب اقبال مجمع فدراسیون به سمت وی باشد که در میان کاندیداها با همه غریبگی به عالم فوتبال، آشنا ترین گزینه ست.
دیگر مطلب اینکه مساله انتصابی شدن و انتخابی بودن و دامن زدن به آن خود جای پرسش دیگری ست. با لحاظ کردن اینکه وی قبل از کاندیداتوری به دیدار وزیر متبوع خود رفته بود و به قول رایج کسب تکلیف و شاید اجازه کرده بود. البته به نظرم در تمام گزینشهای تا کنون این فدراسیون این یکی کمی رنگ و بوی انتخابی بیشتری دارد که خود جای امیدواری ست. اما نمی دونم چرا حس می کنم مثل یک بازی می مونه.
پ ن : جهت تجدید دیدار دوستان، آخرین دورخوانی سال پس از مدتها وقفه !
دورخوانی بیست و نهم : .... / جمعه ۲۶ اسفند ماه / ساعت ۱۰:۱۵ صبح / پارک طالقانی جنب کافی شاپ ورودی