نمی دونم شما که اینجا رو می خونی تا حالا گرسنگی کشیدی یا نه؟ نمی دونم شده مجبور بشی دو روز با یک قرص نان سر کنی یا نه؟ نمی دونم شده از فرط گرسنگی بیحال بشی و نتونی تکون بخوری؟ شاید اینها برای خیلی ها افسانه باشه. شاید هم خیلی هاتون به دلایلی روزهایی از زندگی تون دچارش شده باشین. روزهایی که یا خودتون مقصر بودین که بیشتر این دلیلشون بوده یا اینکه براتون بوجود آورده باشن.

وقتی عکاس این عکس را منتشر کرد و به خاطرش جایزه هم برد، خیلی ها به باد انتقاد گرفتن که تو درسته که یک عکس حرفه ای گرفتی ولی آیا حق داشتی مرگ یک انسان رو در این حال ببینی و واکنش نشون ندی؟ اون روز دنیای حرفه ای از عکاس حمایت کرد و حقوق بشر مثل خیلی مواقع فراموش شد.

این روزها سومالی به همون بلا گرفتار شده، من نمی دونم شماها چه مرامی دارین! نمی دونم با خوندن این نوشته تو دلتون صحبت از چراغ و خونه و مسجد می کنید یا نه؟ نمی دونم اصلا" با وجود این ادعا تا حالا شده به چنین مردم گرفتاری کمک کنید یا نه؟ یا فقط این طور مواقع غر می زنید و دیگران رو لعن می کنید. ولی اینو می دونم اونایی که گرسنگی کشیدن می فهمن چی دارم میگم. اینو برای اونایی میگم که توی کامنتها بارها پرسیدن روزه به چه دردی می خوره؟ می خوای بدونی به چه دردی می خوره؟ این عکس رو ببین.

سومالی الان مثل من و توی روزه دار گرسنه ست. به اندازه یک وعده افطارت به فکر اونا باش. همین...