چند تذکر را لازم می دانم ذکر کنم:

 

1- این اواخر از نوشتن گزارش جلسات کمی فاصله گرفتم، چرا که نوشتن گزارش تمرکز من بر جلسه را کم می کند و نمی توانم از جلسه استفاده لازم را ببرم. در ضمن به نظرم سایر حاضرین هم می توانند چنین کاری را انجام دهند و نوشتن من باعث می شود دوستان دیگر خود را از این کار بی نیاز بدانند.

2- دورخوانی ما یک کار فرهنگی ست. اگر در ابتدا بنا بر نام بردن از دوستان کردم، هدف پایه گذاری آن بود وگرنه بود و نبود خودم هم خیلی مهم نیست. همان گونه که جلسه گذشته نبودم و سایر دوستان جلسه را به خوبی برگزار کردند. آنهایی که همیشه همراه دورخوانی هستند، نیازی به معرفی شدن ندارند. دوستانی که برای بار نخست تشریف می آورند، برای معرفی به سایرین اعلام می شوند تا دیگران هم آنها را بشناسند. در ضمن نام بردن از دوستان سبب شده که آنهایی که برای بار نخست قصد حضور دارند خیال کنند این جلسه خصوصی بوده و پذیرای سایرین نیست. و بارها این را در کامنتها اعلام کرده اند، در حالیکه همیشه دوستدار دیدار دوستان جدید هستیم.

3- هدف نخست من پایه گزاری یک رفتار فرهنگی بین دوستان مجازی بود. کاری که باعث شد یک جمع سالم هر جلسه گرد هم آیند و حضور هم را با وجود اختلاف نظرات تاب بیاورند و به بحث بپردازند. از کسانی که آشکار و پنهان همنوایی می کنند، از دوستانی که همیشه حاضر هستند، بزرگوارانی که حتی برای دقایقی خود را به جلسه می رسانند تا نامشان ضمیمه این کار فرهنگی باشد، از دوستانی که پیشنهاد جلسه مشترک داده اند و من هنوز نپذیرفته ام، از کسانی که پیشنهاد توسعه آن و ارتباط با سایر جاها را داده اند و در صدد زمینه چینی آن هستم، با اینکه فرصت هایم روز به روز کمتر و کمتر می شود، از همه ممنونم.

کسانی که بار جلسه را کم می بینند خود از ابتدا باری بر جلسه بودند و بی شک عدم حضورشان سبب سبکبالی جلسه دوست داشتنی ما شده. بابت این عدم حضور و لطفشان سپاسگزارم.

 

 پ ن : و مکرو و مکر الله. ان الله خیر الماکرین.

برای مخاطب خاص!