برادر بحرینی ام !
می دانم به خاطر این تعبیر از سوی بسیاری از مردمان سرزمینم مورد عتاب قرار می گیرم . می دانی چرا ؟
یادت هست روزی را که با پرچم کشوری دیگر به شادمانی پرداختی و فراموش کردی روزگاری نه چندان دور جزیی از سرزمین من بودی ؟ یادت هست هلهله هایت ؟ مگر سرزمین من ، مادر بدی برایت بود ؟
می دانی وقتی بازی فوتبال را بردی بازی اخلاق را به ارزان و هیچ فروختی ؟ می دانی در دیپلماسی بین المللی چه کار زشتی انجام دادی ؟ یادت هست ؟ فراموش کردی چه جو آزاردهنده ضد عربی را در کشور من راه انداختی ؟ از آن به بعد بیزاری مردمان من از نژاد تو بیشتر از پیش شد و تو محرک آن بودی . هنوز فراموش نکرده ام . ولی من و مردم سرزمین من را برای کینه توزی نساخته اند . این را بارها ثابت کرده ایم .
روزگاری دورتر هجوم مردمان سرزمینی همسایه که با ما پیوندهای عمیق داشتند را تاب آوردیم . ولی وقتی مورد هجوم دشمنی از دوردست واقع شد و به کشوری جنگ زده و سراسر آشوب بدل شد ، دلمان طاقت نیاورد . عراق را از خود دانستیم و برای سختی هایی که دچارش شده بود ، کمکش کردیم . مدافع مرزش بودیم تا مبادا گوشه ای از آن پاره شود . مگر اسکناس بی گوشه را کسی نگه می دارد ؟ نه . یادت هست ؟
حال که سربازان همان کشوری که پرچمشان را بر دوش گرفتی و شادی کردی به سویت تاخته اند ، به پیوندهای خویشی و سرزمینی ات با سرزمین من فکر نکردی ؟ هنوز سالهای زیادی از روزی که از خاک من جدا شدی و مثلا" مستقل شدی ، نمی گذرد . در این سالها این مادر نگران به تو و سرنوشت نامعلومت بسیار فکر کرده و برایت اشکها ریخته . حال این روزهایش را می فهمی ؟ مادری که فرزند کوچکش اسیر گرگی وحشی از دیاری دیگر شده که داعیه محوریت اسلامی دارد . چه محوریتی !
.
برادر بحرینی ام !
از تعظیم در برابر ابن آل ها ( پسران قبایل ) خسته نشده ای ؟ بسیاری قیام تو را به سود خود مصادره خواهند کرد . یادت باشد . مراقب عکسهای یادگاری که با تو یا مقابل تو می گیرند باش . مطمئن نباش آنکه کنارتوست فردا روز، علیه تو نباشد . آنکه صحنه گردانی می کند ، حتما" برای روز مبادایش مهره هایی دارد که قافیه را یکجا نبازد . وگرنه این همه هیاهو برای چیست ؟ متوجه می شوی ؟ یا هنوز فکر می کنی کدامین پرچم را برای هلهله انتخاب کنی !
اعتراض تو را ادعای شیعه و سنی خواهند کرد ، چنانکه می کنند . اما تو به اینها فکر نمی کنی . فقط از این می ترسم که در این بین کسی دوباره پرچمی دیگر را بردارد و باز هم هلهله ای دیگر و باز هم شادی دیگر . این بین یادت برود که تو روزگاری فرزند عزیز سرزمین من بودی . یادت برود که تو را از سرزمین من جدا کردند و بر سر راه رها کردند .
یقین بدان تنها کسی که تو را در این کارزار تنها نخواهد گذاشت ، منم . گذشته مان را مدتهاست که به باد سپرده ایم . اما فرزندانمان را فراموش نخواهیم کرد . حتی اگر گستاخی هایشان دردهای بسیاری بر انداممان وارد کرده باشد . سرسختی ات را ادامه بده . فقط پرچمت را بر زمین نیانداز و پرچم دیگری را بر سرت نگیر. مراقب قرآنها هم باش .
پ ن ( جهت رعایت ادب حرفه ای ) : محتوای این پست در ذهنم بود ولی قبل از نگارش ، پست نویسنده وب ( شب است امروز ) را خواندم . خواستم اینجا گفته باشم مبادا شائبه کپی برداری پیش بیاید .