نمی دونم چی شد تصمیم گرفتم راجع به این موجی که فارسی وان راه انداخته بنویسم. دلم برای کسانی که فارسی وان نگاه می کنند ، واقعا" می سوزه. مثل هارا گیری میمونه، منتها با زجر بیشتر. قشنگ حس می کنی دارند خانواده ات رو مچاله می کنند. خوب می بینی هیچ اهمیتی براشون نداری جز اینکه به لجن کشیده بشی. ضعیف ترین سریالهای آمریکای لاتین یا شرق آسیا را با بدترین نوع دوبله و لهجه تحویل بیننده ایرانی میدهند. درد اینجاست که از بعضی ها می شنوی ، مطالبش آموزنده س . چقدر این طور مواقع از خودم بدم میاد .

 

پ ن ۱ :  دیدن برنامه هفت اونم وقتی بدونی فردا صبح شنبه است و باید زود سرکار بروی تا ساعت ۲ نیمه شب باز هم دیدنی است. این دفعه با حرف شریفی نیا موافقم. برعکس هفته پیش!

پ ن ۲ : راجع به برنامه جمعه  ۱۹ آذرماه مفصل طی یک پست می نویسم. فعلا" پست صدم را هم بخوانید.