آزتکها قوم عجیبی بودند. در مراسمی مذهبی که در حضور بزرگان شامل جنگاوران، برگزیدگان و کشیشانشان برگزار می شده، اسرا و کسانی که نمی پسندیدند به صورت دسته جمعی گردن می زدند. در گورستانی که از این قوم بدست امده، ۴۰۰۰۰ کشته بدست آمده که طبق بررسی ها مشخص شده همه طی دو روز کشته شدند. آن هم طی مراسمی خاص و مذهبی. در این باره شنیدم تحقیق به عمل امده تا ببینند چگونه می شود عده ای به چنین کاری راضی بشوند. و چگونه می شود چنین مراسمی بازدید کننده داشته و بسیاری مشتاقانه برای مرگ به آن می شتافتند...

گروهی پژوهشگر طی تحقیق، دو گروه از طرفداران متعصب به دو حزب جمهوری خواه و دموکرات در آمریکا را انتخاب می کنند و از آنها می خواهند که از ظرف سس بسیار تندی مقداری برای فردی ناشناس بریزند. به آزمودنی فقط گفته می شود که خورنده ظرف سس، جمهوری خواه است یا دموکرات....

جالب اینجاست که برای فرد هم مسلک خود کمترین مقدار ریخته می شد و برای مخالف حداکثر ظرف پر می شد. تا جایی که لیوان محتوی سس را کاملا در ظرف جدید خالی می کردند.

.... وقتی این تحقیق را خواندم برایم جالب بود. دنیای امروزی که مدام دم از تمدن و پیشرفت می زند هنوز هم اسیر قبیله گری های خود است. کوچک و بزرگ و دور و نزدیک هم نداره. همه به نوعی و تا حدی اسیر این کوچک اندیشی ها و قبیله محوری های خود هستند. فقط نام این قبیله ها عوض شده و گرنه همه به لذت به تماشای حذف دیگری می نشینند و دم نمی زنند. چه بسیار که در این بازی های ابلهانه همنوا می شوند و ژست حق به جانب هم می گیرند.

چقدر این روزها این فضا داره سنگین میشه...